Het moest er maar een keer van komen. De 40 gepasseerd, langzamere stofwisseling en ja dan is het niet meer als vroeger. De tijd van maar kunnen blijven eten en niet aankomen ligt al een tijdje achter mij. En dan die trappen om m’n werk, de eerste drie verdiepingen gaat nog wel, maar die laatste drie, ja dat wordt toch wel zwaar. Dus die conditie is ook niet meer wat het is geweest. Alle seinen wijzen mij op het onvermijdelijke feit: tijd om te sporten. Maar ja welke sport? In het verre verleden heb ik gevolleybald, pogingen gedaan om te skeeleren en te badmintonnen. Geen van die sporten hebben mij kunnen verleiden het tot op de dag van vandaag vol te houden.

Maar goed, wat dan? Goede vrienden van ons zijn nu al een tijdje serieus aan het hardlopen. Leuk maar niets voor mij, dacht ik. Totdat onze middelste dochter vorig jaar zei: ik ga volgend jaar mee doen met de Hoogeveense Cascaderun. En het vervolgens dit jaar ook gewoon even deed… Tja, dan begint het toch te kriebelen. Als zij het kan (op dat moment 10 jaar), tja waarom ik dan ook niet?

Een paar weken geleden begint Marian ineens ook dat ze weer wil gaan sporten. Zij heeft in het verleden al eens hardgelopen en het lijkt haar leuk om dat weer te gaan oppakken, zo’n twintig jaar naar dato… Maar ze zet door en heeft vorige week bij Run2day in Hoogeveen een paar goede beginnersschoenen aangeschaft. Deze week is ze al begonnen met de Run2day beginnersschema.

Ja, alles bij elkaar genomen kan ik natuurlijk niet achterblijven. De kogel is door de kerk, ik ga ook hardlopen…..